Sinds 2019 werken we al samen met Menss. Het aantal deelnemers was de eerste jaren vrij laag. In 2024 mochten we 25 deelnemers begeleiden en in 2025 weer. Een meerwaarde voor hen en ook voor de tuin en de bestaande vrijwilligerspool.
Coördinatoren Mariël en Susan vertellen over de opzet en doelen van dit traject, hun persoonlijke ervaringen en vooral… waar worden de Menss deelnemers blij van en de coördinatoren zelf?
Hoe gaat het in zijn werk?
Het grootste deel van de vrijwilligers die momenteel instromen vallen onder het programma Menss.
Een aantal van deze mensen komt op eigen initiatief naar de tuin. Een ander deel op verwijzing via zorg- en woonorganisaties of de gemeente.
De centrale vraag die hen gesteld wordt bij de kennismaking is: ‘wat kunnen we met de tuin voor jou betekenen?’ Dat is voor iedereen anders. Soms ligt het accent op anderen leren kennen, samenwerken, vaker de deur uit, meer structuur in het dagelijkse leven of afspraken na leren komen. Susan en Mariël zorgen dat elke deelnemer aan zijn/haar doel kan werken en sturen hier ook op.
Achtergronden
Sowieso werken er bij de tuin hele verschillende mensen, qua achtergrond, opleiding, cultuur, leeftijd. Daar sluiten de deelnemers van Menss goed bij aan. We horen over eenzaamheid bij de deelnemers. Een aantal leidt een teruggetrokken leven. Vaak door werkloosheid, kwakkelende gezondheid, verlies van dierbaren of verslaving. Of een combinatie daarvan. Wat Mariël en Susan de laatste jaren opvalt is dat er meer deelnemers zijn met long covid klachten of een langdurige burn-out. En meer jongeren.
Dan is het opbouwen van energie, concentratie en focus belangrijk.
Wat is prettig aan het werken bij GroeiTuin013?
Bij de tuin heeft iedereen de mogelijkheid om gedurende 5 dagen per week van 09.00u tot 17.00u iets passends te doen. Er is altijd wel iets te doen en de klusjes zijn divers. Daarnaast kun je flexibel je tijd inplannen. Dat maakt het mogelijk om in stapjes iets uit te voeren.
Lukt het de ene dag niet, dan is er later in de week wel weer een goed uurtje.
Veel deelnemers geven aan dat ze zich gezien en gehoord voelen bij de tuin.
Ze worden betrokken bij klussen op de tuin, zien hierbij concreet effect en dat zorgt voor voldoening. Dat zien ook bezoekers van de tuin (“Ohh wat staat het er mooi bij”) en van de winkel (“Goede oogst.”). Zo kunnen deelnemers op een laagdrempelige manier bouwen aan structuur en zelfvertrouwen.
Susan geniet ervan als mensen door het steuntje meer aandurven en merken dat er meer lukt. Ze legt graag verbindingen; tussen mensen onderling, tuin en deelnemers én dieren en deelnemers. 1 + 1 = dan 3! Mariël straalt als ze vertelt over hoe ze deelnemers ziet groeien en boven zichzelf uit ziet stijgen, vooral m.b.t. zelfvertrouwen.
En als ze contact aangaan met anderen. Er ontstaan zelfs vriendschappen bij de tuin. Dat is prachtig. De tuin is een middel hiervoor. Susan beaamt dat. “Geweldig om laatst in het winkelcentrum deelnemers tegen te komen die dan vragen hoe het met anderen gaat. Er is onderling oprechte betrokkenheid.”
Niet snel loslaten
Het is belangrijk voor de coördinatoren dat ze de deelnemers niet snel loslaten. Elke dag is er aandacht voor hen. Altijd even checken hoe iemand erbij zit, een gesprekje aangaan, mensen in hun waarde laten, niet oordelen. En vooral ‘naast de ander’ gaan staan.
Susan en Mariël spannen zich met liefde in om voor iedereen een passende klus te vinden. Of dat voor iemand alleen is, of samen met anderen, met de handen in de aarde of in de keuken, fysiek zwaar of juist licht. Er is altijd iets te vinden. Focus op wat er mogelijk is: dát geeft voldoening. Zowel voor de deelnemers als voor de coördinatoren.