In gesprek met Susan (48), coördinator vanaf febr. 2022
“In de tuin gebeuren magische dingen.”
Hoe ben je bij GroeiTuin013 terecht gekomen?
Susan startte in 2001 bij Contour DeTwern als sociaal werker en heeft hier veel verschillende mensen begeleid en projecten mee opgezet en gedraaid.
Toen Stadstuinderij Piushaven bij Menss aansloot triggerde haar dit. Op dat moment groeide Susan’s passie voor groen al. Als buurtondersteuner ondersteunde ze, vooral in de corona periode, initiatieven zoals het aanleggen van moes- en geveltuinen in Tilburg Noord. Daarnaast startte ze met een opleiding tot tuinontwerper en vervolgens tot hovenier.
Daar lag, naast de focus op groen, ook de aandacht op bestrating, bouw van pergola’s etc. Dit sloot niet aan bij Susan’s interesse waardoor ze na 1 jaar switchte naar de opleiding Permacultuur. Op dat moment (begin 2022) kwam er een vacature bij GroeiTuin013 vrij. De combinatie sociaal én groen sprak haar erg aan. Hét moment om de stap te zetten naar SAMEN werken in de natuur.
Wat viel je meteen op bij de tuin?
“Als eerste de positieve, zelfs vredige sfeer. Daarnaast ook de combinatie van ‘werklust’ op een ontspannen manier.”
Een pluimage aan vrijwilligers sprong ook meteen in het oog. Zo’n diversiteit qua achtergrond, leeftijd, opleiding, cultuur etc.
Susan had al 20 jaar sociale werkervaring maar was nog nooit een community tegengekomen die zo hecht en divers is en zich nog steeds uitbreidt.
Wat voor ervaringen kwamen daar door de tijd heen bij?
“Die hechtheid in zo’n diverse groep is heel bijzonder.” Vaak wordt diversiteit gemeten aan de hand van verschillende culturele achtergronden in de groep. Terwijl het veel meer omvat en dat ziet Susan bij de tuin heel sterk. Ook de effecten van het buiten bezig zijn gaan diep. Ze ziet elke dag dat mensen hier zachter, relaxter en socialer worden.
Vrijwilligers die erg op zichzelf zijn zie je tijdens het koffiemoment aanschuiven bij anderen. Je voelt en ziet deze ontwikkelingen.
Magisch
Het begeleiden van mensen is hier echt een samenspel met de natuur. Zij is een maatje, geen decor. Je ziet mensen ook veerkrachtiger worden, het is hier een veilig oefenterrein. In de tuin gebeuren magische dingen.
Iemand mag ook fysiek even losgaan bijvoorbeeld met wieden of spitten. Dat gebeurt hier letterlijk en figuurlijk; door fysieke arbeid komen soms emoties los bij vrijwilligers en dat geeft hen ook ruimte voor iets nieuws. Naast de ruimte die ontstaat in de grond waar weer planten kunnen groeien.
Wat vind je hier voor jezelf?
“Wat je in de boeken leest over de positieve effecten van de natuur op de (mentale) gezondheid van mensen zie ik hier elke dag gebeuren. Dat maakt me heel blij. Ook dat ik dit als coördinator mede mogelijk mag maken. En ik heb er zelf ook baat bij om lekker buiten te werken met mensen, heerlijk!”
Wat is jouw favoriete plek in de tuin?
“Tussen de bloemen” zegt Susan meteen stralend. De border bij de entree en de pluktuin, die zij samen met Theo ingericht heeft, waren prachtig dit jaar. En worden steeds kleurrijker. In de toekomst zal Susan veel in de Hortus Biodiversicus te vinden zijn.
Hoe zie je de toekomst met de Vlaamse schuur?
Dat gaat zeker een grote upgrade worden van het hele plan. De Vlaamse schuur maakt de tuin nog aantrekkelijker, zeker in de winter. Voor zowel onze eigen vrijwilligers als het publiek.