Thea (62) en Ingrid (68) wonen in de Piushaven en kennen elkaar al vanaf de lagereschooltijd van hun kinderen.
Als collega opvangouders na school informeerden ze elkaar in 2015 over de grote biologische moestuin die in hun buurt opgezet zou worden.
Thea had destijds een moestuin in Tilburg Noord. Leuk maar erg bewerkelijk. Toen ze een burn-out kreeg en het idee van de StadsTuinderij in de Piushaven voorbijkwam, gaf ze haar moestuin op en ging ze daar kijken. Deze plek met haar ongedwongen sociale sfeer en volop moestuin mogelijkheden beviel haar zo goed dat Thea nog steeds blij is met haar keuze van toen. Ingrid wilde ook graag dichtbij iets groens opzetten en houdt ervan om te pionieren en haar werkzaamheden in de directe omgeving af te wisselen. Ook bij haar was het meteen raak. ‘Niets moet alles mag’ is het motto van de tuin waar ze nog steeds heel blij van wordt. De dames fietsen er de laatste jaren graag 1x per week een aantal kilometer voor. In de Piushaven was het 3x hinkelen om de dag groen op te starten. En dat gebeurde destijds minimaal 2x per week.
Twee emmertjes water halen
Nou ja… 2x per week… In de beginfase was hun hulp soms dagelijks nodig.
Ze halen samen gierend van de lach leuke herinneringen op: “Weet je nog…”
Wat ze vooral is bijgebleven; dat er voor de hele tuin én het vrijwilligersverblijf maar één klein buitenkraantje was…
Er zijn honderden gieters gevuld om het land te bewateren. En tijdens die eerste wintervorst moest het water afgesloten worden.
Het water bij de kippen was bevroren. Gelukkig woonden ‘deze kippen’ (haha Thea en Ingrid) vlakbij en liepen dagelijks met emmertjes water van huis naar tuin en kippenhok.
Ze kunnen er nog om lachen. Ook om het feit dat Ingrid het heel eng vond om eieren te rapen ‘bang om ze onder die warme kip uit te halen’. De kippen waren de dames dankbaar voor vers water en goede verzorging!
Nooit klaar
Er zijn wel wat verschillen tussen de tuin aan de Reeshofdijk en de Piushaven. De nieuwe opzet is veel professioneler en grootser. Ze vinden het wel prachtig wat ‘we met zijn allen voor mekaar krijgen’.
Soms ook wel jammer dat je in een ochtend je klusje niet meer helemaal af kunt maken. Vroeger was het werk wel eens klaar. Nu niet meer.
De toekomst
Blij worden de dames van toekomstplannen als een voedselbos, nog meer schuttingtuintjes en een thee-/kruidentuin.
De plannen voor de Vlaamse Schuur spreken hen ook aan en het zou prachtig zijn als dit over een paar jaar werkelijkheid wordt.
Verder wil Thea het liefst 1 of 2 ochtenden werkzaamheden in de tuin uitvoeren die dan nodig zijn.
Ook Ingrid wil nog zo lang mogelijk door blijven gaan.
Samen groeien en bloeien
Tuinieren blijft leuk, zeker met zoveel fijne mensen om je heen.
Ze ontmoeten bij de tuin steeds weer nieuwe vrijwilligers, soms is het even wennen, maar vooral mooi om te ontdekken.
“Je leert hier niet alleen met de natuur omgaan maar ook heel goed met verschillende mensen.”