Margreet (86), vrijwilliger sinds 2024.
Margreet kende GroeiTuin013 niet totdat ze, na het overlijden van haar man, door haar dochter meegenomen werd op een fietstochtje en samen met haar de tuinhekken binnen ging. Dochterlief stelde voor om hier de nodige afleiding te zoeken en Margreet’s interesse in bloemen en tuinieren nieuw leven in te blazen.
Bijzonder is dat Margreet jarenlang wekelijks bij de Stadsakker in de berm bloemen plukte om elke zondag een vers boeket in de kerk bij de Reeshof te kunnen tonen. Destijds had ze niet verwacht hier nu zoveel nieuwe kansen te ontdekken.
Margreet’s start bij GroeiTuin013
Tijdens het eerste bezoekje met haar dochter op een vrijdagochtend sprak Margreet met coördinator Susan. Verdrietig vertelde Margreet over het overlijden van haar man en de moeilijke tijd waarin ze zat. Susan zei: ”Sorry, ik wil je geen verdriet bezorgen.” En aan het einde van het gesprek: “Ik zie je maandagmorgen”. En zo geschiedde.
Met een grote glimlach ziet Margreet dit nu als een poëtisch begin. Gewoon doen!
Wat brengt de tuin je?
“Als ik hier ben heb ik nergens last van, met tuinieren gaat je sores de grond in.” Margreet vond het meteen heerlijk om zoveel verschillende groenten, bloemen en kruiden te zien groeien en bloeien. Lekker mee te werken op het veld en veel hulp en aandacht te ervaren. Ze vindt hier goede afleiding, nieuwe doelen, connecties én een eigen project.
Van schuttingtuintjes naar ‘be-schuttingtuintjes’
Zo viel het haar op dat veel mensen extra rust nodig hebben. Én dat de oorspronkelijke schuttingtuintjes een beetje verwaarloosd werden. Deze voorbeeld tuintjes zijn ooit i.s.m. woningbouwvereniging Tiwos ingericht om mensen te inspireren wat er groeit en bloeit op het oosten, westen, zuiden en noorden. Wat hebben die twee met elkaar te maken zul je denken? Margreet heeft het plan opgepakt om de tuintjes op te knappen én er stilte tuintjes van te maken. Vrijwilliger Barry (circa 40 jr.) helpt haar o.a. door zelf stenen te verzamelen en een afzetting te maken.
Het mooie is dat Margreet en Barry samen dezelfde ideeën en intentie hebben; een bijzondere plek creëren met de ‘be-schuttingtuintjes’ zodat dit deel van de tuin een extra betekenis en laagje erbij krijgt. Bescherming en stilte. Ze spelen ook met het idee om hier gedichten te plaatsen en bezoekers en vrijwilligers de gelegenheid te bieden woorden aan hun gedachten te geven.
Wat maakt GroeiTuin013 bijzonder?
De veelheid aan verschillende groenten (meer dan 100) én mensen zijn uniek hier.
Er is zoveel moois te zien; de groei van een klein zaadje naar een rijk vol bed, het ritme van de stokken waar de tuinbonen op groeien, de schoonheid van de bloemen.
Én de behulpzaamheid van de mensen. Hier wordt echt contact gemaakt.
Houdt de tuin je jong en fit?
Jazeker, het werken in de tuin en de contacten met anderen geeft ontspanning. Het is ook gezond om hier naartoe te fietsen.
Het verrukt zijn van de schoonheid van planten en het beleven van de kringloop van het leven in de natuur houd je levendig. De natuur heeft ups en downs, de mens ook. Voor een gelovig iemand als Margreet is de natuur God. En daar kom je altijd terecht.
Foto Judith van Loon